Nooit meer                    


















onbekend bloemenmeisje
keek mij aan en honingde:
kom met mij mee in bloementhee

en kleine traantjes uit haar ziel
omkransten mij; ik viel
in ontelbare bloemkelken

en geuren uit mijn hart
werden gebeurd, gekleurd
met haar ogen, opgetogen

niemand vond ons
ooit meer terug
dan in een bloem of geur